Bir sırdır sakladım kendime ait yanlarımı
Resmimde fırça izlerini zımparaladım
Ki onlar
En büyük şahidiydi alaca hazanlarımın
Alıp başımı aklımdan
Pürüzsüz bir sıradanlığa büründüler
Umut bağladığım güvercinler
Başka mektubun yolcusu
Arayıp durduğum saraylar sarhoşlar kuytusu
Gündüzüm gecem geçti kendimi dilenirken
Köhne sokaklarında bu şehrin
Yaka paça sarıldığım o aceleci adamlar
Hepsinin yüzünde aynı sitem
Beş kuruş atıp geçerlerdi ne dilediğimi sormadan
Anladım sonra kaldırımları
Ömrüm gibi kaldırıma yayılan yağmur sularını
Münferit dansında var olup
Sonra bütünleşik bir varda yok olan
Tane tane yağan karı
İşte şimdi yaşamalı sevmeği
Ve sevmeli yaşamayı
Ne bir ağıttır bu ne de sitem
Kaç bahar geldi geçti
Hangi emel solmadı lalezarda
Medet ummam dahi kimseden
Ömür dediğin bir yalnızlık kayığıymış meğer
Kaçınılmaz sona doğru kürek çekilen
